اذا طلّق الرّجل امرأته فادعت حمله انتظر تسعة اشهر فان ولدت و الا اعتدت ثلاثة اشهر ثمّ قد بانت منه . ب : خبرى است كه مرحوم صاحب رياض آن را بعد از صحيحه مذكور نقل فرموده‌اند و آن اينست : انّما الحمل تسعة اشهر . قال : قلت : فتتزوّج ؟ قال : تحتاط ثلاثة اشهر . قال : قلت : فانّها ارتابت بعد ثلاثة اشهر . قال : ليس عليها ريبة ، تزوّج . مرحوم سيّد در رياض پس از آنكه در دلالت ايندو حديث خدشه فرموه مىفرماين : بلى در يك روايت مرسله‌اى چنين وارد شده : ادنى ما تحمل المرأة لستة اشهر و اكثر ما تحمل لسنة . مؤلف گويد : اين حديث نيز باعتبار ارسالش قابل اعتماد نمىباشد مضافا باينكه اخبار صحاح و مشهور بر خلاف آن دلالت دارند از اينرو حق از نظر ما همان رأى مشهور بوده كه اقصاى حمل نه ماه است چنانچه غالب در خارج همينطور مىباشد و اگر هم بطور شذوذ و ندرت اتفاق مىافتد كه زنى در ده ماهگى وضع حمل مىكند آن را همچون حوادث نادره بايد حمل بر غير غالب نمود كه نمىتوان آنها را منشاء حكم و مناط آن قرار داد . قوله : على انّه لا يزيد عن السنة : ضمير در [ انه ] باقصى